Al een jaar lang geen Brutale Griet meer. En dus een leven lang Brutale Griet. Er gaat geen dag voorbij of ik denk aan haar. Niet in de laatste plaats door Rosamunde. Niets pijnlijker dan getuige te zijn van de rouw van mijn lieve oudje Rosa.
Vandaag een jaar geleden viel Brutale Griet om. Gisteren stortte Madame Duroc in. Net als Griet lag ze te trillen over al haar leden. Pijn. We vreesden het ergste. Meteen de veearts laten komen. Het zijn haar nieren. Nierbekkenontsteking. Mogelijk meer. Behandelen en pamperen en zorgen dat ze gaat eten. Ze ligt binnen zodat we […]