Madame Duroc heeft weer wat gegeten. Haar varkensbiks met lange tanden, maar een banaantje ging al weer wat beter.
Maar de pillen spuugde ze uit. Injectie dan maar. Dat werd een toestand. Ondanks dat ze zo ziek is, is ze nog steeds beresterk. Wat wil je ook; Madame Duroc is een kruising tussen een Duroc en een Pietrain. De twee meest felle varkensrassen uit de varkenshouderij. Ze weegt meer dan 300 kilo…
Klemzetten dus tussen een hek, de enige oplossing. Maar dan nog. Met een kromme naald als resultaat en een ritje naar Ter Aar naar een boerenzaak voor het echte werk. Te weten een revolverspuit met boerennaalden (dikke dus).
Terug naar Madame Duroc. Weer een kromme naald als resultaat. Terug naar Ter Aar voor een extra set naalden. En nu weet ze het dus. Iedere prik zal een nog groter gevecht gaan worden. En dit moet de hele komende week nog. Iedere dag twee prikken.
Nooit gedacht dat ik nog eens een echte revolverspuit zou moeten aanschaffen. Maar zonder zo’n ding gaat Madame Duroc het niet redden. Er zit niks anders op. Zo word je dus vanzelf een echte boerin…
