Een overleden Ballenboy is één ding. Evengoed nog een workshop geven is twee.
Wir haben es geschaft.
Bofkontboerin Saskia en Bofkontboer Dennis lieten zich weer van hun creatiefste kant zien.
Ze bouwden een mausoleum van stro om de Ballenboy heen.
Plaats voor zijn portretten aan de hoge stromuur. Bovenop lantaarns en alsof het zo afgesproken was:
Ballenboy’s Boerinnen hadden allemaal tulpen meegebracht. Rode, gele en paarse tulpen.
Een lust voor het oog.
Daarmee was in 1 klap alles opgelost.
De Tulpenboy de eer die hem toekwam en niemand hoefde zich ongemakkelijk te voelen op de workshop.
Kijk maar, zo doen we dat bij Familie Bofkont. Na een geweldig leven een met liefde vormgegeven afscheid.
Het hoort er allemaal bij.
Het mooiste moment kwam ’s avonds toen iedereen al weer weg was en een siberische nacht
over Het Beloofde Varkensland viel.
Ik ging nog even achter kijken en wie zag ik daar tegen het mausoleum aanliggen?
Brody, Koentje en Grote Broer.
Stijf tegen elkaar aan, exact voor het midden, alsof ze de symetrie van het kunstwerk niet wilden verstoren.
Ze wisten het.
Aan de andere kant van de stromuur ligt Ballenboy. Nooit meer tegen zijn warme buik aanslapen, nooit meer
de laatste druppels van zijn advocaat bietsen.
Ze hebben elkaar nog. Zo gaat dat bij Familie Bofkont.
Fijne maandag allemaal!